บทที่ 198 มาสายไปหนึ่งนาที

จู่ ๆ ธีร์ก็ผุดลุกขึ้นยืน "เดี๋ยวก่อน!"

อรวินท์หันกลับมาด้วยใบหน้างุนงง ก่อนจะเห็นธีร์ก้าวยาว ๆ เข้ามาหา

ร่างสูงหยุดชะงักอยู่ตรงหน้าเธอ เห็นได้ชัดว่าเขาอยากจะก้าวเข้าไปให้ใกล้กว่านี้ แต่ก็ต้องฝืนข่มใจเอาไว้

ธีร์ลอบกลืนน้ำลายลงคอ นัยน์ตาคมจ้องมองอรวินท์ไม่วางตา เขาสูดหายใจเข้าลึก "น้องอร... อยู่ต่อหน...